برای تو می‌نویسم،
برای مادرم فاطمه برای مادر سادات ‏
‌ای که فریاد با تو آغاز شد و بیداد با تو رسوا!

‌ای قامت سبزای نهال بارور ایثار!‌
ای جاری زلال متانت!
‌ای آیه صراحت و عفت!
‌ای ‏مظهر لطافت و رحمت!

چگونه می‌توان تو را گفت، تو را نوشت. قلم در ابهامِ شناختت مانده است.
انسان، در زیبایی کامل در تو متجلی میشود